Zadarnione strefy buforowe o szerokości 2 lub 5 metrów zakładane są na gruntach rolnych intensywnie użytkowanych i przekształconych łąkach, wzdłuż rowów melioracyjnych, strumieni, stawów, źródełek, małych zbiorników wodnych lub wartościowych siedlisk, np. torfowisk. Szerokość strefy liczona jest od brzegu cieku lub zbiornika wodnego. Strefy zakładane się na gruntach rolnych w sytuacji, gdy zbiorniki pozbawione są osłony lub gdy osłona jest niewystarczająca. Miedze śródpolne, takie jak pasy zadarnione, powinny być zakładane w obrębie dużych pól.

Zadania, jakie musi zrealizować beneficjent, aby uzyskać płatność:

• utrzymywanie istniejących pasów buforowych wzdłuż rowów melioracyjnych i cieków wodnych;

• niestosowanie ścieków i osadów ściekowych, nawozów i pestycydów;

• założenie strefy buforowej o szerokości 2 lub 5 metrów, oddzielającej pole od krawędzi skarpy rowu lub cieku wodnego, wód stojących albo miedzy rozdzielającej pole, poprzez obsianie mieszanką traw z dodatkiem roślin zielnych;

• wykaszanie:

1. dwa razy w roku - do czasu wytworzenia darni na całej powierzchni;
2. raz w roku, w terminie od 15 lipca - po wytworzeniu darni;

• jeśli strefa buforowa sąsiaduje z pastwiskiem, na którym prowadzony jest wypas zwierząt, zabezpieczenie jej przed niszczeniem.

Minimalna długość strefy, za którą można uzyskać płatność wynosi 50 m. Strefa buforowa musi pozostać przez 5 lat na tym samym miejscu.

Stawki dopłat

Jeżeli strefa buforowa położona jest na obszarach NATURA 2000, producent rolny może uzyskać płatność w wysokości 120 % stawki podstawowej.

Wymagane załączniki do wniosku

Producent rolny, który chce rozpocząć realizację pakietu wraz z wnioskiem składa załącznik graficzny, w postaci kopii części mapy ewidencji gruntów i budynków, na której zaznaczono granice działek rolnych objętych wnioskiem.